Ook een Rijksmonument moet voldoen aan de eisen van de moderne tijd

In 2009 is het zogenaamde “Droste Rijksmonument” langs het Spaarne in Haarlem verbouwd tot 40 luxe woningen en appartementen. Het gaat om de oude fabriekshallen van de cacao- en chocoladefabriek van Droste Het Rijksmonument bestaat uit twee gebouwde delen, de zogenaamde Branderij en de Pakkerij. Op de begane grond is een Grand-Cafe gerealiseerd. De appartementen variëren van 70 tot 150m2 oppervlakte met een prijs van EUR 3.000,= a EUR 4.000,= per m2. De appartementen werden aangeboden als volwaardige en luxe nieuwbouw appartementen onder GIW Garantieregeling (GIW 2003 A).

Daags na de oplevering werden er helaas diverse gebreken door de vereniging van eigenaren geconstateerd. Zo bleek bij de realisatie van het Atrium onvoldoende rekening te zijn gehouden met de effecten van regeninslag door de open vensters. Hierdoor werd op diverse plaatsen de wandbekleding aangetast en kwamen plinttegels en het stucwerk los van de muren en pilaren. Daarnaast was er in de trappenhuizen sprake van (optrekkend) vocht in de muren. Ook was het platte dak van de Pakkerij onvoldoende op afschot gebracht zodat daar veel water bleef staan. Ditzelfde gold voor een zogenaamde zakgoot tussen beide gebouwde delen. Tot slot was er sprake van gebrekkig voeg- en pleisterwerk aan de buitenzijde en waren de waterkerende loodslabben niet goed aangebracht.

De projectontwikkelaar verdedigde zich onder meer door de stellen dat de kopers er bij de koop rekening mee hadden moeten houden dat het hier niet gaat om een “doorsnee” gebouw, maar om een monumentaal gebouw. Een dergelijk monumentaal gebouw kent nu eenmaal zijn beperkingen, zo stelde de projectontwikkelaar. Bovendien hadden de kopers er zelf voor gekozen om in een Rijksmonument te willen wonen en niet in een Vinex nieuwbouwwoning. De eigenaren zouden daarom niet dezelfde eisen kunnen stellen, als dat zou kunnen bij een “normaal” nieuwbouw appartementencomplex. De projectontwikkelaar vergelijkt dit met de wens om een klassieke auto van stuurbekrachtiging te voorzien.

De geschillencommissie garantiewoningen oordeelt dat de vereniging op grond van de overeenkomst en de toepasselijke garantieregeling mag verwachten dat de ondernemer goed en deugdelijk werk levert. Het appartementencomplex moet eenvoudigweg voldoen aan de eisen die je daaraan redelijkerwijs mag stellen. In de overeenkomst, noch in andere stukken wordt enig voorbehoud gemaakt ten aanzien van de monumentale status van het complex, waaraan bepaalde beperkingen zouden (kunnen) kleven. De vereniging stelt zich dus terecht op het standpunt dat het complex tenminste moet voldoen aan de hedendaagse eisen voor normaal gebruik, veiligheid en woongenot. Dat het gaat om een Rijksmonument doet daar niets aan af.  

De projectontwikkelaar wordt veroordeeld tot herstel van nagenoeg alle klachten, binnen een termijn van zes maanden.

Geschillencommissie Garantiewoningen (oud GIW), d.d. 7 februari 2012, dossier 45542.

Wouter den Harder, advocaat.
Gert Kramer, advocaat.